Rüzgar, esen ağaçlar arasında karanlık bir kasırga gibiydi
Ay, bulutlu denizlerde sallanan hayalet bir galyot gibiydi
Yol, morlu çimenlerin üzerinde bir ay ışığı şeridiydi
Ve yolcu hırsızı geldi
Geldi, geldi
Yolcu hırsızı geldi, eski han kapısına kadar
Alnındaki Fransız şapkası, çenesinde bir tutam dantel
Bordo kadife bir ceket ve kahverengi geyik derisi pantolonu vardı
Hiçbir buruşukluk olmadan tam oturuyordu; çizmeleri uyluklarına kadar uzanıyordu!
Ve taşlar üzerinde mücevherli ışıltısıyla at sürdü
Tabancalarının kabzaları ışıldıyordu
Kılıcının kabzası ışıldıyordu, mücevherlerle süslü gökyüzü altında
Ve karanlık han avlusunda çıngırdayarak ve çarpışarak ilerledi
Ve kepenklere kamçısıyla vurdu, ama hepsi kilitli ve kapalıydı;
Pencereye bir melodi öttürdü ve kim orada bekliyordu biliyor musunuz?
Han sahibinin siyah gözlü kızı
Bess, han sahibinin kızı
Uzun siyah saçlarına kırmızı bir sevgi düğümü örüyordu
"Bir öpücük, sevgilim, bu gece bir ödülün peşindeyim
Ama sabahın ışıklarıyla birlikte sarı altınlarla döneceğim;
Ama eğer beni sıkıştırırlarsa ve gün boyunca zorlarlarsa
O zaman, beni ay ışığında ara
Beni ay ışığında bekle
Ben, senin yanına ay ışığında geleceğim, cehennem bile yolunu keserse"
Doruklara doğru doğruldu, eliyle hemen dokunamadı bile
Ama pencerede saçlarını çözdü! Yüzü marka gibi yanıyordu
Parfümün siyah şelalesi göğsünden aşağı döküldüğünde;
Ve ay ışığında dalgalarını öptü
(Oh, ay ışığında tatlı dalgalar!)
Sonra ay ışığında dizginlerine çekiçledi ve batıya doğru koştu
Şafakta gelmedi; öğle vaktinde de gelmedi
Ve morlu çimenler arasında dolanan bir çingenenin şeridiyken
Ay doğmadan önce, kızıl ceketli bir birlik yürüdü
Yürüdüler, yürüdüler
Kral George'un adamları yürüdüler, eski han kapısına kadar.
Han sahibine hiçbir şey demediler, onun birasını içtiler
Ama kızını gagaladılar ve dar yatağının ayak ucuna bağladılar;
İkisi de pencerenin önünde diz çökmüş, yanlarında tüfekleri vardı!
Her pencerede ölüm vardı
Bir karanlık pencerede cehennem vardı
Çünkü Bess, pencereden geçecekleri yolu görebiliyordu
Onu dikkatle bağlamışlardı, birçok alaycı şakayla;
Göğsünün altında namlusu olan bir tüfeği yanına bağlamışlardı!
"İyi gözetle!" dediler ve ona öpücük kondurdular. Ölmüş adamın dediğini duydu
"Beni ay ışığında ara
Beni ay ışığında bekle
Ben, senin yanına ay ışığında geleceğim, cehennem bile yolunu keserse!"
Ellerini arkasına doğru kıvırdı, ama tüm düğümler sağlamdı!
Parmağı ter veya kanla ıslanana kadar ellerini kıvırdı!
Karanlıkta gerildi, saatler yıllar gibi geçti!
Ve nihayet, gece yarısı vuruşunda
Soğuk, gece yarısında
Bir parmak ucu dokundu! En azından tetiği tutuyordu!
Tot-a-lot tot-a-lot! Duymuşlar mıydı? At nal sesleri net bir şekilde çınlıyordu
Tot-a-lot tot-a-lot, uzakta! Sağırlar mıydı duymazlar mıydı?
Ay ışığı şeridi boyunca, tepenin üstünden
Yolcu hırsızı geldi
Geldi, geldi!
Kırmızı ceketliler silahlarını hazırladılar! O dik ve sabit durdu
Tot-a-lot buzlu sessizlikte! Tot-a-lot, yankılanan gecede!
Daha da yaklaştı! Yüzü bir ışık gibiydi!
Gözleri bir an için genişledi! Son bir kez derin nefes aldı
Ve parmağı ay ışığında hareket etti
Tüfeği ay ışığında patladı
Göğsünde ay ışığında parçalandı ve ölümüyle uyardı
O dönüp batıya doğru koştu; o orada olduğunu bilmiyordu
Başı muskete gömülü, kendi kırmızı kanıyla ıslanmış bir şekilde eğilmişti!
Şafak vakti duydu bunu; Bess'in aşkını ay ışığında beklediğini öğrenince yüzü griye döndü
Han sahibinin siyah gözlü kızı
Han sahibinin kızı
Ay ışığında aşkını bekledi ve orada karanlıkta öldü
Ve geri dönüp deli gibi koştu, gökyüzüne küfürler savurarak
Arkasında duman çıkan beyaz bir ip ve kılıcını sallayarak!
Altın saatte kan kırmızısıydı çizmeleri; kadife ceketi şarap kırmızısıydı
Onu yolda vurmuşlardı
Yolda köpek gibi ölmüştü
Ve boynunda bir tutam dantelle yattı, kanları içinde
Kış gecelerinde hala söylenir, rüzgar ağaçlarda eserken
Ay, bulutlu denizlerde sallanan hayalet bir galyot gibiyken
Yol, morlu çimenlerin üzerinde bir ay ışığı şeridiyken
Yolcu hırsızı geldi
Geldi, geldi
Yolcu hırsızı geldi, eski han kapısına kadar.
