sevgili günlük,
kilo almak amacıyla girdiğim yolda bugün bittim tükendim desem yeridir.
beni kan tutar amma durumun bu kadar vahim olabileceği aklıma gelmemişti. bugün sabah aç karnına çıktım evden. ağzım kupkuru, dilim dışarda geziyorum resmen, acayip su içesim var ama doktor aç karnına gel dedi, yapacak birşey yok.
bir saatlik yolculuk sonrası polikliniğe vardım ve kan vermek için sıraya girdim. 2 hanım abla kan alıyor, bir diğer hanım kız daha var o da bekliyor kan alma odasında. bir abla sağ koldan kan alıyor, diğeri sol koldan. ben de duvar tarafında duran ablanın yanına gidip sol koldan verecektim kanı. bir yandan da duvara bakıp kan alma işlemini görmeyecektim. sırada beklerken hafiften karnım ağrımaya ve dizlerim tutmamaya başlamıştı. "acı yok raki, acı yok" diye kendimi gazlıyordum. sıra bana geldi ve gittim oturdum koltuğa.
"beni kan tutuyor da" dedim ve görevli abla "beni de tutuyor ama alıyorum" deyince "hasss.." dedim. ama şaka yapıyor olmalıydı, yoksa hapı yuttuk demekti. "ya gerçekten onu da kan tutuyorsa" diye inceden inceye düşünürken gömleğimin kollarını kıvırdım. sol elimi uzattım ve sağ elimi enseme doğru getirip üzerine yaslandım. "bakıyorum da çok rahatsın" dedi hemşire hanım. "yok yaa :(" dedim. işte o an gözlerim kararmaya, karnım ağrımaya ve kendimden geçmeye başladım. vücudumu taşıyamıyor, ağzımı açıp "duruuunn" diyemiyordum. son bir gayretle bana birşeyler oluyor dedim ve "beyfendi, beyfendi!!" sesleriyle kendimi toparlamaya çalıştım. zar zor karşıdaki sedyeye uzandım. odadaki üçüncü hemşire geldi ve kanı şırıngaya çekti. dakikalar sonra ancak kendime gelebildim ve çıktım.
halbuki "altı üstü bir kan vermeydi" yapacağım ama olaylar olaylar...
öğleden sonra gittim doktorun yanına, sadece b12 eksikliği varmış. istersem başka bir hastaneye gidip tekrar tahlil yaptırıp o şekilde diyetisyene yönlendirilebilirmişim. verdi bi b12 ilacı saldı beni. resmen taklaya geldim ya. kendimi aldatılmış hissettim. hani kilo alacaktım :(((
